“I have decided that Planetary Confinement is to be my departing Antimatter
album. this is for my own personal reasons, (per·son·al - adj. concerning a
particular person and his or her private business, interests, or activities;
intimate: “I have something personal to tell you”), and nothing to do with
anyone else. feel free to gossip and start rumours though, it will help us
sell more cds and that.
Good luck to Mick, and thanks to the many people who have helped and
supported us for the past seven years. I’m moving on with a new project
‘Ion’”
2005 y?l? Antimatter ve dinleyicilerine bu aç?klamayla pek iyi gelmemi?ti. Grubun kurucusu, eski Anathema basç?s? Duncan Patterson, müzik hayat?nda senelerdir ba??na geldi?i gibi ne zaman bir projesinde rahata erse, oradan ayr?l?yordu. Ço?unluk Antimatter’?n yola devam etmeyece?ini dü?ünse de 2005 sonbahar?na girilirken Mick Moss eski günlerini mumla arayan Anathema eleman? Danny Cavanagh‘la beraber stüdyoya gireceklerini ve Leaving Eden‘? kaydedeceklerini aç?klad?. Danny daha önce de Antimatter’?n baz? konserlerinde gruba klavye çalm??, hatta Anathema’n?n A Natural Disaster albümü öncesi, A Fine Day To Exit‘in de ba?ar?s?zl??? üzerine Antimatter’a kal?c? olarak geçece?i dedikodusu yay?lm??t?.
Zaman ilerledi. 2006′n?n sonu, 2007′nin ba??na geldi?imizde Mick ve Danny Leaving Eden’? kaydetmi? ve baharda piyasaya sürmü?tü. Benim için de büyük merak konusuydu albümün atmosferi. Zira Duncan Antimatter’?n daha karanl?k ve ambient yönünü olu?turan isimdi. Ve evet, grubun soundu inan?lmaz de?i?mi?ti bu albümde. Ama bu kadar radikal bir de?i?im Danny taraf?ndan o kadar iyi yo?urulmu?tu ki trip hop esintilerinin yerini alan gitar sololar?na ve ba?tan a?a?? de?i?ik bir albüme ra?men dinledi?inizin Antimatter oldu?unu hala rahatça farkedebiliyordunuz.
Albümün ?ark? içeri?ini ?öyle listeleyelim:
1. redemption
2. another face in a window
3. ghosts
4. the freak show
5. landlocked
6. conspire
7. leaving eden
8. the immaculate misconception
9. fighting for a lost cause
Dikkat edilmesi gereken ?ark?lar? s?ralamak gerekirse, ki gerekir, buna ku?kusuz albümün aç?l?? parças? olan Redemption’dan ba?lamak laz?m. Antimatter’?n genelde yapt??? gibi bu giri? ?ark?s? bir önceki albümden hat?rlanabilecek bir arpej ile aç?l?yor. “I’ve walked on thin ice just to feel mystified” diye m?r?ldanabilirsiniz sanki Everything you Know is Wrong çal?yormu? gibi. ?ark? Mick’in vurucu vokalleri ile ba?lay?p Danny’nin Eternity-Alternative 4 vari sololar? ile etkileyici ?ekilde sona eriyor.
Hemen kendine ba?layan bir ?ark? Ghosts ise listenin üçüncü s?ras?nda. Yeni bir Angelic mi geliyordu, acaba m?yd? derken rahatlat?c? bir ?ark? hemen dizlerimizin ba??n? çözüyor. Senelerdir herkes söyler, yak?nda Gül?en’den bile duymay? bekledi?im bir aç?klamad?r; “Pink Floyd, Yes ve The Who’dan çok etkilendik!”. ??te Roy Harper ve Roger Waters ikilisi taraf?ndan vakti zaman?nda onurland?r?lan Anathema’n?n gitaristi bu aç?klamay? havada b?rakmayan öyle leziz bir solo yazm?? ki, kendinizi Floyd dinliyor gibi hissediyorsunuz. Özetle düzenlemesi ve Floydian solosu ile çok iyi bir ?ark? Ghosts.
Albüme ismini veren Leaving Eden, beklenildi?i üzere çok güçlü bir ?ark?. Efektli vokaller ve sert sözleri ile hemen dikkat çeken ?ark? adeta bir The Last Laugh etkisi yaratabilmekte. Giderek sertle?en ?ark? distortion ve sololarla sona ererken Danny bunlar? son iki albümde Anathema’da niye ve nas?l yapamad? demekten kendimi alamad?m.
?imdi gelelim on numaraya. Nas?l tarif edilir bilemiyorum ama bugüne kadar dinledi?im onca eser içinde iki adet enstrümental, piyano partisyonlu ?ark? beni benden alm??t?r buras? kesin. Biri Pain of Salvation ?aheseri Pluvius Aestivus iken di?eri de tam olarak bir resital diyebilece?im The Immaculate Misconseption. Herhangi bir grubun bunun kadar kaliteli, etkileyici ve ?a??rt?c? bir eser ortaya koymas?n?n çok zor oldu?unu biliyorum ve albümü internetten sipari? edin, Akmar’da aray?n ama ne yap?p edin orjinalinden güzel bir ses sistemi e?li?inde dinleyin bu ?ark?y? diyorum.
Özetle, Antimatter’?n Duncans?z ve Dannyli ilk, nihayetinde dördüncü stüdyo albümü Leaving Eden, kesinlikle al?nas?, koleksiyona kat?las? ve uzun y?llar dinlenilesi bir ?aheser.
9/10 ket?l manst?r
