viskosite

Yepyeni bir Müslüm Gürses albümü. Lakin Müslüm “Baba”n?n bilindik “öleyim öleyim, kadersizim kadersizim, vay vay” çizgisinden çok çok uzaklarda, Murathan Mungan’?n ak?ll?ca bir projesi sonras?nda do?mu? deneysel bir koleksiyon albümü. Pasaj Müzik etiketiyle, Yeni Rak? sponsorlu?unda ortaya ç?km?? bir Mungan-Gürses sanat müteahhitli?i.

Hiç eskimeyen bir geyiktir asl?nda, “Abi Müslüm Metallica söylese nas?l olur eheh” ya da “O?lum Müslüm Baba’ya The Beatles okutmak laz?m” cümleleriyle bezeli konu?malar. Tabi kim bilecek, keser döner sap döner, a?k tesadüfleri sever. Bu albümde Garbage var, Rainbow var, Björk var… Sadece Mungan de?il, birçok ünlü ?air var.

Hadiseden albümün ç?k???na yak?n haberim olmu?tu, ç?kt??? gibi de edinme f?rsat?m oldu çok ?ükür. Muhte?em bir albüm kapa?? yapm??lar; sade, karanl?k ve yüksek alkollü. Albüm kapa??na bakarken CDyi takm??san?z e?er benim gibi, Müslüm Gürses’in ?ark?lar? stüdyoda mikrofon ba??nda de?il, bir gece vakti, sahil meyhanesindeki rak? masas?nda söyledi?i fikri canlanacak akl?n?zda. Kesinlikle y?llar sonra da keyifle dinlenebilecek, çok iyi dü?ünülmü?, çok iyi düzenlenmi? ve çok iyi yorumlanm?? bir eser. Eminim ki uzun y?llar sonra Müslüm Gürses dendi?inde akla bu albümün de gelecek olmas?, Müslüm Gürses’in insanlar? kendilerini jiletlemeye azmettiren bir ac? tüccar? de?il sadece ve sadece çok iyi bir yorumcu ve samimi bir müzisyen olarak an?lmas?n? sa?layacak, herkesten çok onu gururland?racakt?r.

Albümde popüler, alternatif ve rock müzi?e ait eserler yer al?yor listelemeden önce de?inmek gerekirse. Ve tüm bu hareketli altyap?lar Müslüm Gürses’in huzur veren sesi ile duraks?yor, uyu?uyor, çok çak?rkeyif ?ark?lar halini al?yor. Bu dumanalt? albümün bu kadar etkileyici olmas?n?n ku?kusuz en önemli sebeplerinden biri Murathan Mungan’?n ?ark? sözü yazmadaki, bunlar? müzikal altyap?ya zerketmedeki becerisi.

?imdi bakal?m s?rayla neler var bu albümde:

“Bir Ömür Yetmez” (The World Is Not Enough/GARBAGE) güfte: Mehmet Bilal

“Hayat Berbat” (Mr. Tanbourine Man/BOB DYLAN) güfte: Ahmet Güntan

“Affet” (Temple Of The King/RAINBOW) güfte: Tuna Kiremitçi

“K?? Oldum” (I’m Deranged/DAVID BOWIE) güfte: Birhan Keskin

“Nilüfer” güfte: Murathan Mungan, Sunay Özgür

“?stanbul’a Elveda” (Alexandra Leaving/LEONARD COHEN) güfte: Bar?? Pirhasan

“Artakalan” (Amours Des Feintes/JANE BIRKIN) güfte: Birhan Keskin

“Sebahat Abla” (Krata Gia To Telos/HARIS ALEXIOU) güfte: Murathan Mungan

“Döndür Yolumdan” güfte: Özgür Pamukçu

“Ayr?l?k Rüzgar?” (Ayr?l?k Rüzgar?/ALPAY)

“A?k Bu” (Murmur Of The Breeze/ABED AZRIE) güfte: Murathan Mungan

“Ah O?lum” güfte: Murathan Mungan, Burhan Bayar

“Kad?n?m” (Kad?n?m/TANJU OKAN) güfte: Mehmet Teoman

“A?k Tesadüfleri Sever” (Bachelorette/BJÖRK) güfte: Murathan Mungan

—-

?imdi listeledik madem, en sevilen birkaç tanesini ay?r?p söylememek olmaz. Garbage düzenlemesi Bir Ömür Yetmez, Dio’lu,Blackmore’lu Temple of The King uyarlamas? Affet ve Murathan Mungan, Sunay Özgür ortak yap?m? Nilüfer albümün en iyileri benim nazar?mda. Ancak Sezen Aksu düeti ve Akdeniz ritmleri ile Sebahat Abla da çok ses getirece?e benzer.

Kesinlikle al?nmas?, raflara konulmas? ve dinlenilmesi gereken bir albüm diyorum ben. Alkolle al?nmas? zarar de?il fayda getirecek tek ilaç belki de. Keza bu albümün bir kokusu olsa anason kokard?, bir tad? olsa fava tad? verirdi.

“Art?k geri ver.
Geri veremezsin ald?klar?n?…
Art?k geri ver.
Geri verilmez hiçbir yan?lg?…”

Anathema, Alternative 4.

Anathema için, belki de benzer türde melankolik müzik icra eden ve edecek tüm gruplar için a??lamayacak bir nokta. Bu sebepten de bu kez bahsedece?im konu Anahema de?il sadece Alternative 4.

1995 ve 1996 y?llar?nda ç?kan iki albüm, The Silent Enigma ve Eternity, Anathema’y? dünya sahnesine ç?karm??t?. Grup elemanlar?, özellikle Duncan Patterson ve Danny Cavanagh ilham perilerine nikah k?ym?? gibiydiler ve durmadan melankoli üretiyorlard?. Bu durum dinleyiciler kadar grubun ba?l? oldu?u ?irket Peaceville Records’un da alt?n dönemini ya?amas?na imkan tan?yordu. Art?k zaman? gelmi?ti, 1998 y?l? ?ngiltere ve Avrupa piyasas?n?n bekledi?i Anathema albümünün ç?k?? y?l? olacakt?.

Her albümü öncekinden farkl? Anathema, on ?ark?l?k bir albümle, huzur veren bir albüm kapa??, bolca gözya??, samimiyet, hüzünlü piyano melodileri, biraz k?zg?n gitarlar ve yayl?larla tekrar sahneye ç?km??t?.

 Peki Alternative 4 ismi nereden geliyordu? Leslie Watkins, David Ambrose ve Christopher Miles, 1979 y?l?nda Alternative 3 ad?nda bir bilimkurgu roman? yazd?lar. Kitap, dünyay? bekleyen felaket senaryolar?ndan biri olan sera etkisinin, insan ?rk?n? toplu yokolma tehdidi ile kar?? kar??ya b?rakt???nda, hükümetlerin ve teorisyenlerin biraraya gelip kurtulu? alternatifleri yaratmas?n? konu al?yordu. Duncan Patterson da kendi alternatif senaryosunu yazd? ve albüme Alternative 4 ad?n? verdi. Dünya kurtulu?una alternatif de?ilse de, eminim birçok insana her olas?l??? ikinci kez dü?ündürtmü?tür bu albüm.

Albümün ?ark? listesi ?u ?ekildeydi:

1. Shroud of False
2. Fragile Dreams
3. Empty
4. Lost Control
5. Re-connect
6. Inner Silence
7. Alternative 4
8. Regret
9. Feel
10. Destiny

 Albümde bu on ?ark?ya ek olarak yaz?lm??, Duncan Patterson’a ait, Eternity 4 adl? ?ark? yer almad?. ?ark?lar?n söz ve beste yükünü Duncan ve Danny çekiyordu. Albüm, düzenleme ve enstrüman kullan?m? baz al?nd???nda önceki Anathema albümlerinden çok farkl?yd?. Ziyadesiyle hüzünlü, hayalk?r?kl?klar?yla ve k?zg?nl?klarla dolu ama beklenmedik derecede huzur vericiydi. Her ?ark?n?n bir ba?yap?t addedilebilece?i bu albümde, Shroud of False, Fragile Dreams, Lost Control ve Regret daha da öne ç?kan eserlerdi.

 Ancak grupta içten içe baz? problemler vard?, bu da 1999 y?l?na gelindi?inde Duncan Patterson’un Anathema’dan ayr?lmas? ile su yüzüne ç?kt?. Duncan Alternative 4 albümü öncesi ve s?ras?nda Anathema’n?n tüm yükünü çekti?ini, grup içi ve d???ndaki birçok problemle kendi ba??na ilgilendi?ini ancak buna kar??l?k yine de sayg? göremedi?ini söylüyordu. Hatta Danny ile tart??malar? o kadar büyümü?tü ki, stüdyoda birbirlerinin ?ark?lar?n? çalmak için isteksiz olduklar? bile iddia edilmi?ti. Duncan’a göre ikiliden birinin gruptan ayr?lmas? gerekiyordu ve 1999 y?l?nda Cavanagh karde?lerin annelerinin ölümü, Duncan’? Danny’nin yerine gruptan ayr?lmaya itti. Duncan’?n gruptan ayr?lmas?ndaki büyük etkenlerden biri DreamBreed’de beraber çal??t??? Dave Pybus‘un telkinleri idi. Dave daha sonra Judgement albümünde Duncan’?n yerini al?nca da olay?n iç yüzü aç??a ç?kt? ve bu ikilinin y?ld?z? asla bar??mad?.

 1998 ç?k??l? Alternative 4 -grubun benim ve birçok dinleyicisinin nazar?nda en iyi albümüdür- Anathema’n?n yeni yolunu çizdi ve metal müzi?in döngüsünde hapsolmas?n? engelledi. Grup dinleyici kitlesini geni?letirken eski dinleyicilerini de ziyadesiyle tatmin eden bir albüme imza atm?? oldu.

 Shaun Steels’in (My Dying Bride) davullar?n? hemen farkettirdi?i bu albüme imza koyan müzisyenleri de ?öylece s?ralay?p sona gelebiliriz san?r?m:

Vincent Cavanagh ? Vokal, gitar

 Anathema’n?n ?u an yapt?klar?n? seven de var sevmeyen de, ancak bunlar çok da önemli de?il. Alternative 4 ilham verici bir albümdü, ve bence sanat eserlerini de?erlendirmenin bir kriteri de o eserlerin yeni sanat eserlerinin yarat?l???nda ilham verip veremedi?idir. Kesin bir ?ey var ki Alternative 4, Anathema’n?n dününden ve bugününden ba??ms?z olarak gökyüzü alt?nda yap?lm?? en iyi albümlerden biri olarak kalacak.

“Tonight your soul sleeps,but one day you will feel real pain. Maybe then you will see me as I am, a fragile wreck on a storm of emotion…”